Wat als je als tiener de enige gelovige in je dorp bent?

‘Rama’ (16) en haar zusje ‘Indra’ (14) uit Nepal weten hoe dat voelt. Ze missen leeftijdsgenoten om samen het geloof te beleven en merken dat zelfs nadenken over later – bijvoorbeeld trouwen met iemand die ook Jezus volgt – ingewikkeld wordt als je zo alleen staat.

Alleen

In hun dorp is een kleine christelijke gemeenschap, vooral bestaande uit ouderen en jonge gezinnen. En de twee zusjes. Voor Rama en Indra betekent dat dat ze vaak het gevoel hebben dat ze er alleen voor staan. In Nepal ziet vervolging er vaak uit als uitsluiting door familie of mensen uit je eigen dorp, en soms gaat dat zelfs gepaard met agressie.

Uitgescholden

Rama en Indra krijgen veel weerstand van hun vader. Hij verbiedt hen en hun moeder om naar de kerk te gaan en christelijke liedjes te zingen. Dagelijks worden ze uitgescholden en voelen ze de druk om hun geloof op te geven. Ze bidden veel voor hun vader.  

Spreekbeurt

Toch blijft Rama, juist te midden van die spanning, over Jezus vertellen. Op school deed ze bijvoorbeeld een spreekbeurt over haar geloof, waarbij veel klasgenoten voor het eerst hoorden over de Bijbel en het christelijk geloof. Ze sloot af met woorden die bleven hangen: “Als je vragen hebt, zoek me op. Hoe meer je ervan weet, hoe minder vreemd het wordt. Op een dag zul je het begrijpen en omarmen.” Sindsdien komen leerlingen regelmatig naar haar toe met vragen.

Warm bad

Voor Rama was het daarom extra bijzonder om 4 weken lang met leeftijdgenoten een discipelschap training te volgen. Ze reisde acht uur om daar te komen, maar vond het elke minuut waard. Aan het einde vertelde ze ons met tranen in haar ogen dat ze eigenlijk niet meer naar huis wilde. Het was als een warm bad om vier weken op te trekken met mensen van haar eigen leeftijd, die dezelfde passie voor God delen.  Haar verlangen is om later zelf les te geven op zulke trainingen of zich in te zetten in de kerk, zodat anderen kunnen groeien in geloof.