Wurmbrand vertelt: Zo’n grote cel was de hel op aarde vanwege vuil, honger en mishandeling. Het was onmogelijk om te slapen met zoveel mensen in één ruimte. Er zaten mannen met allerlei achtergronden: voormalige generaals van het koninklijke leger, kapitalisten, professoren. In onze cel zat ook een boer. Hij had waarschijnlijk nooit een boek gelezen, maar hij kende zijn Bijbel goed. Zijn ambitie was om een professor van de Koninklijke Academie van Wetenschappen, die ook in die cel zat, voor Christus te winnen.
De boer kon niet veel uitleggen. De professor stelde vragen waarop hij het antwoord niet wist. Toen zei hij: "Meneer, ik weet al deze dingen niet, maar ik weet dat ik met Jezus wandel, ik praat met Jezus, ik volg Zijn weg."
Een kring van gevangenen stond om hem heen. De professor zei: "Ga weg, waarom vertel jij ons leugens? Je kunt niet met Jezus wandelen, Hij is al tweeduizend jaar dood. En zelfs als Hij ergens in de hemel is, dan is dat ook ver weg, miljoenen lichtjaren ver."
Hoe ziet Jezus er dan voor jou uit? Verontwaardigd, geïrriteerd, onverschillig, blij? Of glimlacht Hij soms naar je?"
Professor in de cel
Professor in de cel
Maar de boer bleef volhouden: “Je hebt misschien gelijk want je hebt meer kennis dan ik, maar ik wandel met Jezus, ik praat met Jezus, ik zie Jezus nu." De professor was nu echt verontwaardigd: "Durf je te zeggen dat je Jezus ziet?"
"Ja, meneer, ik zie Hem", antwoordde de boer. "Luister", zei de professor, "je zegt dat Jezus naar je glimlacht. Hoe ziet Jezus er dan voor jou uit? Verontwaardigd, geïrriteerd, verveeld, onverschillig, blij om je te zien, of glimlacht Hij soms naar je?"
"Meneer, hoe hebt u geraden dat Hij soms naar me glimlacht?" zei de boer.
"Jezus glimlacht naar je?"
Iedereen lachte de boer nu uit, maar hij hield vol: "Ja, dat doet Hij!"
"Laat me eens zien hoe Jezus glimlacht", vroeg de professor.
wurmbrand"Wij waren erg lelijk"
Deze boer was, net als wij allemaal, erg lelijk – hongerig, geslagen, enkel huid en botten, met donkere kringen rond de ogen, ongewassen en in een gevangenisuniform. Onvoorstelbaar lelijk. En tóch begon zijn gezicht te stralen en verscheen er een prachtige glimlach.
Ik ben gewend om glimlachen te zien – mijn vrouw Sabina glimlacht veel – maar ik heb nog nooit zo’n mooie glimlach gezien! Er zat zoveel verlangen in die glimlach, zoveel medeleven voor de verloren ziel voor zich, zoveel verlangen om hem gered te zien worden, en zoveel liefde en goedheid. De hele pracht van de hemel zat in deze glimlach. Toen zei de professor: "Meneer, u hebt Jezus gezien."
De Roemeense voorganger Richard Wurmbrand (1909-2001) zat veertien jaar gevangen onder het wrede communistische bewind, vanwege zijn geloof. Zijn vrouw Sabina zat drie jaar in een werkkamp. Na hun vrijlating reisden Richard en Sabina de wereld rond om de stem te zijn voor vervolgde christenen. Wurmband is grondlegger van The Voice of the Martyrs, SDOK en andere organisaties die naast vervolgde christenen staan.
Bekijk hier het fragment waarin Richard Wurmbrand dit verhaal vertelt.
