Geestelijk ouderschap: lessen uit vervolging

Jozua had Mozes. Timotheüs had Paulus. Door de hele Bijbel heen zien we jonge gelovigen die iemand naast zich hadden: een gerijpte gelovige die hen voorging in geloof. Vandaag werkt God nog steeds zo. Collega Lisanne van der Beek reisde af naar Egypte en ontmoette daar geestelijke vaders en moeders. In haar notitieboekje verzamelde ze hun wijsheden.

In Egypte ontstaat er tegenstand wanneer iemand zich vanuit de islam tot het christendom bekeert. De weerstand komt dan vaak uit de eigen familie en omgeving. Lisanne sprak mensen die door hun eigen ouders in elkaar werden geslagen en moesten vluchten. Wie op deze manier zijn familie verliest, is op zoek naar een nieuwe familie. Daar komen geestelijke vaders en moeders als ‘Abu’ en ‘Amina’ in beeld: zij vangen jonge gelovigen op en helpen hen sterk te staan in hun nieuwe geloof.

Eerst ontvangen, dan dienen

Het eerste wat Lisanne opschreef, was een uitspraak van ‘Amina’: “Voor we dienen, worden wij gediend. Je kunt niets uitdelen wat je niet eerst zelf hebt ontvangen.” Amina staat vrijwel vierentwintig uur per dag voor anderen klaar, maar begint haar dag met de Bijbel en in gebed. Het raakt aan het beeld van Jezus die de voeten van Zijn discipelen wast: pas wie zich láát dienen, kan zelf gaan dienen. Wie dat omdraait, raakt snel opgebrand en wordt afhankelijk van de goedkeuring van mensen.

God bekwaamt wie Hij roept

Een tweede les: God roept niet de meest bekwame mensen, maar maakt geroepen mensen bekwaam. Amina twijfelt nog altijd aan zichzelf — “wie ben ik?” — en juist daardoor is ze volledig afhankelijk van God. Diezelfde houding zie je terug in haar nederigheid: “Als je al op de grond zit, kun je niet vallen.” Wie laag bij de grond blijft, zit aan de voeten van Jezus en loopt niet het risico te vallen. En tegenstand — tot een verbrande vinger vlak voor een Bijbelstudie aan toe — ziet ze niet als reden om op te geven, maar als teken dat ze goed bezig is.

Wees wijs

Tegelijk is er nuchterheid. “Wees wijs, niet dat je voor een trein gaat staan en zegt: God is goed.” Je hoeft het gevaar niet op te zoeken. Het is, zoals Jezus zegt, oprecht zijn als de duiven en bedachtzaam als de slangen — je laten leiden door de Geest in wanneer je spreekt en wanneer je zwijgt.

Wat leert ons dit?

Ook in Nederland verlangen veel gelovigen naar iemand die hen voorgaat in geloof. Dat begint bij gebed, bij oog hebben voor elkaar binnen de gemeente, én bij de moed om zelf naar iemand toe te stappen: “Ik proef iets bij jou over jouw relatie met God — mag ik af en toe bij je aankloppen?” Daarmee geef je een ander de vrijheid om je te helpen groeien. Ontdek meer verhalen van vervolgde christenen op.

www.sdok.nl/verhalen en bid mee via de gebedsapp.