JavaScript is uitgeschakeld, waardoor deze website niet goed functioneert. Schakel JavaScript in om de site correct te laten werken.
Steun met jouw gift
Jouw gift maakt impact
Christenvervolging in India neemt toe. Christenen krijgen te maken met geweld, discriminatie en anti-bekeringswetten vanwege hun geloof. Kerken worden aangevallen en voorgangers gearresteerd. Toch blijven miljoenen Indiase christenen Jezus volgen en groeit de kerk ondanks de toenemende druk.
Hoofdreligie: hindoeïsme Aantal christenen: Naar schatting 30 toto 70 miljoen. Dat is ongeveer 5% van de bevolking. Christenvervolging: Hindoe-nationalistische groeperingen, lokale gemeenschappen en anti-bekeringswetten zorgen voor vervolging van christenen. Sociale uitsluiting, geweld, arrestaties, sluiting of vernieling van kerken, valse beschuldigingen van gedwongen bekeringen zijn dreigingen waar christenen mee te maken hebben.
“Een goede Indiër is Hindoe” is een slogan van de huidige Indiase politiek. Wat betekent dit voor christenen in India? Wat voor vorm neemt christenvervolging in India aan?
Ja, er zijn miljoenen christenen in India. Naar schatting ongeveer 5% van de bevolking.
Exacte cijfers zijn lastig vast te stellen, maar volgens schattingen zijn er tussen de 30 en 70 miljoen christenen. Toch vormen zij in verhouding tot de totale bevolking een kleine minderheid van minder dan 5 procent. De meerderheid van de bevolking is hindoe; daarnaast wonen er grote groepen moslims, sikhs, boeddhisten en aanhangers van andere religies.
Christenen wonen verspreid over het hele land. In sommige regio’s kunnen kerken relatief open functioneren, terwijl christenen in andere gebieden voortdurend onder druk staan.
Er is officieel vrijheid van religie in India. Toch perkt regelgeving de vrijheid van christenen steeds meer in.
Onder het huidige bewind van premier Narendra Modi is het ledenaantal van de hindoe-nationalistische organisatie Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) met 20 procent gestegen. De aangemoedigde achterban streeft ernaar India met geweld te verenigen onder het hindoeïsme, ondanks de grote diversiteit aan talen, culturen en religies in het land. Hoewel premier Modi publiekelijk heeft verklaard dat zijn regering geen religieuze discriminatie zal tolereren, bewijzen zijn daden het tegendeel. Hindoe activiteiten worden bevoordeeld en in de wetgeving in de deelstaten worden vrijheden voor minderheden steeds verder ingeperkt. Ook zijn er ani-bekeringswetten van kracht die het moeilijk maken om van hindoe christen te worden of om te evangeliseren.
Religieuze minderheden, zoals christenen en moslims, worden door radicale groeperingen en regionale overheden gezien als een bedreiging voor de nationale hindoeïstische identiteit.
Christenvervolging in India neemt de laatste jaren toe. Er is zowel vervolging vanuit de overheid als vervolging vanuit de gemeenschap. Hierdoor kan een keuze voor Jezus leiden tot uitsluiting uit familie, verlies van werk, geweld of aanklachten bij de politie.
In verschillende Indiase deelstaten wordt een anti-bekeringsbeleid gevoerd, waardoor hindoes geen christen meer mogen worden. Deze anti-bekeerlingswetten van de deelstaten worden al lang gebruikt tegen predikanten, kerkstichters en evangelisten om hen aan te klagen voor het onder druk zetten van (arme) hindoes om hen christen te laten worden. Omgekeerd komen her-bekeeringsceremonies, bekend als Ghar Wapsi, of “thuiskomst”, waarbij Indiërs (soms met geweld) terugkeren naar het hindoeïsme, steeds vaker voor. In februari 2024 heeft de Indiase regering de status van de Bible Society of India, de grootste bijbelvereniging ter wereld, onder de Foreign Contribution Regulation Act (FCRA) ingetrokken. De FCRA reguleert de financiering van liefdadigheidsinstellingen en bedieningen om fondsen uit het buitenland te kunnen ontvangen. Ondanks de strengere beperkingen van de regering op het christendom en evangelisatie activiteiten, groeien de kerken.
Naast de politieke kant van vervolging hebben christenen ook te maken met extremistische-hindoegroeperingen en lokale gemeenschappen die geloven dat christenen de vloek van de goden afroepen. Extremistische-groeperingen willen de goden gunstig stemmen door christenen uit te roeien.
Anti-bekeringswetten zijn wetten om gedwongen of frauduleuze bekeringen te voorkomen.
De anti-bekeringwetten in India zijn bedoel om gedwongen bekeringen tegen te gaan. Overtreding van de wet leidt tot hoge boetes of gevangenisstraf -in sommige deelstraten zelfs tot levenslang. In praktijk worden de anti-bekeringswetten aangegrepen om aanklachten tegen christenen in te dienen wanneer zij bidden, Bijbelstudie houden of over Jezus vertellen. Daardoor lopen vooral voorgangers en evangelisten risico.
Christenen in India hebben te maken met uitsluiting uit familie, verlies van werk, geweld en aanklachten bij de politie.
Christenvervolging in India neemt verschillende vormen aan. Soms gaat het om openlijk geweld, maar vaak begint vervolging met sociale druk. Christenen worden buitengesloten door hun familie of dorp, verliezen toegang tot voorzieningen of mogen niet meer gebruikmaken van waterbronnen, landbouwgrond of lokale steun.
In bijna elk dorp in met name de noordelijke deelstaten wonen hindoe-nationalistische informanten die verslag doen van de activiteiten van christenen, wat leidt tot persoonlijke aanvallen. Huizen van christenen worden verwoest, hun water wordt afgesloten of de kinderen mogen niet meer naar school. Wanneer christenen worden aangevallen, dienen ze vaak geen aanklacht in tegen hun aanvallers. Ze willen vergeving te tonen als getuigenis van Jezus.
Ook kerken zijn doelwit van extremistische moslims. Kerkgebouwen worden gesloopt, in brand gestoken en gesloten, erediensten worden verstoord, kruisen op begraafplaatsen worden vernield en Bijbels en andere christelijke literatuur worden in beslag genomen en verbrand.
Daarnaast hebben bekeerlingen vanuit het hindoeïsme te maken met vervolging vanuit de familie of de dorpsgemeenschap. Sociale uitsluiting en onterving zijn de risico’s die bekering tot het christendom met zich meebrengt.
Een veelgehoorde aanklacht tegen christenen luidt “beschuldigd van het dwingen van hindoes om zich tot het christendom te bekeren.” Veel voorgangers en evangelisten, waaronder vrouwen, zijn onder deze aanklacht onterecht geslagen en gevangengezet. Met juridische bijstand kunnen ze normaal gesproken een borgtocht betalen of aantonen dat de aanklachten ongegrond zijn, maar hun rechtszaken duren vaak meerdere jaren. Heb je geen juridische hulp of geld om je vrij te kopen dan kan dat in sommige staten levenslange gevangenschap opleveren.
Hoewel India een grote bijbelvereniging kent, hebben veel christenen in afgelegen gebieden geen eigen Bijbel. Armoede, afstand, analfabetisme en lokale tegenstand maken toegang tot Gods Woord moeilijk. In sommige gebieden is het bezit of verspreiden van Bijbels gevaarlijk, omdat tegenstanders dit als bewijs van bekering of evangelisatie gebruiken.
Voor huisgemeentes en jonge gelovigen zijn Bijbels, discipelschapstraining en geestelijke toerusting daarom van groot belang. Christenen hebben niet alleen praktische hulp nodig, maar ook onderwijs, bemoediging en toerusting om standvastig te blijven.
SDOK’s partnerorganisaties uit India staan naast vervolgde christenen met heel concrete hulp. De ene keer is dat het betalen van medische hulp na aanvallen, de andere keer is dat het repareren van een waterpomp, nadat die gesloopt is door dorpsbewoners of het uitdelen van golfplaten aan een christelijke familie wiens huis verwoest is.
Ook ondersteunt een partnerorganisatie van SDOK lokale evangelisten en wordt er een discipelschap-trainingsschool gesteund. De studenten hiervan organiseren op hun beurt onder andere elk jaar zomerkampen voor christelijke kinderen en hun vrienden.
Ontdek de persoonlijke verhalen en getuigenissen van vervolgde christenen uit India.
Christenvervolging in India wordt vooral aangewakkerd door hindoe-nationalisme en anti-bekeringswetten. Hoewel India officieel godsdienstvrijheid kent, ervaren christenen in veel regio’s toenemende druk, vooral bekeerlingen, voorgangers en evangelisten. Zij krijgen te maken met sociale uitsluiting, geweld, verstoring van kerkdiensten, valse beschuldigingen en soms gevangenisstraf.