Blog: Daar kunnen we niets over zeggen

Geplaatst op 16 mei 2012 door SDOK

Eén van onze partners uit een Aziatisch land informeerde ons onlangs over het volgende: Een westerse organisatie had steun gegeven aan gezinnen van gevangen christenen. Vervolgens had de organisatie foto’s van deze gezinnen op haar website geplaatst, met daarbij de opmerking dat deze gezinnen financiële steun van de organisatie hadden gekregen. 

  Binnen enkele dagen werden al deze gezinnen door de lokale politie opgezocht, urenlang verhoord en in een aantal gevallen mishandeld. De overheid van het betreffende land had de berichten namelijk al snel ontdekt op de website. 

Het is niet altijd even gemakkelijk voor ons om informatie vrij te geven over de impact van onze materiële steun aan vervolgde christenen. Lokale partners waar we in gesloten landen mee samenwerken zijn beducht om bekend te worden bij hun overheid. Soms staan letterlijk mensenlevens op het spel.

Maar we moeten ook oppassen dat we niet in de valkuil trappen dat we al onze activiteiten in de vervolgde kerk verstoppen achter een sluier van geheimzinnigheid. Verantwoording over de besteding van giften is een gezond iets.
 

Tussen deze twee uitgangspunten balanceren wij. We hebben veel gedetailleerde projectinformatie beschikbaar die we eenvoudigweg niet kunnen publiceren uit veiligheidsoverwegingen. U hoort en leest daarvan alleen de hoofdlijnen, bijvoorbeeld in ons jaarverslag. Maar we hechten wel sterk aan verantwoording en transparantie. Dat begint door intern goede projectdossiers bij te houden. Op dit vlak hebben we als SDOK de afgelopen vijf jaar grote verbeteringsstappen gezet. Daarnaast vinden wij externe controle van ons werk door de accountant en het CBF belangrijk.  Tegen deze instanties zeggen dat wij geen inzage kunnen geven in gedetailleerde informatie werkt (gelukkig!) niet.
 

Edwin