Blog: Schuldig?

Geplaatst op 06 april 2012 door SDOK

De afgelopen weken stonden bij mij thuis in het teken van verhuizen. Te midden van de witrollers en de verfkwasten raakt de geur van het lijden om Christus’ wil wat naar de achtergrond. Totdat Khaled (niet zijn echte naam) ineens op de stoep staat. Khaled heeft zijn thuisland verlaten en is in Nederland tot geloof gekomen.

Om zijn christen-zijn ondervindt hij vaak tegenstand en bedreiging vanuit zijn omgeving. Hij had gehoord dat we één straat bij hem vandaan komen wonen en hij wil graag ons huis zien. Op mijn vraag hoe het met hem is, antwoordt hij mat: ‘Ik ben een beetje depressief. Mijn zus heeft Jezus leren kennen.’ Ik reageer heel verheugd. Wat een geweldig nieuws! Hoe is dat zo gekomen? Khaled vertelt me, dat hij nog vaak contact heeft met zijn familie in zijn thuisland. Toen hij een keer met zijn zus over Jezus sprak, zei zij: ‘Die ken ik, ik heb Hem pas ontmoet in een droom!’

Uit de gesprekken die volgen, is zij tot geloof gekomen.
‘Ik heb haar nog gewaarschuwd,’ vertelt Khaled verder en er klinkt een beetje wanhoop in zijn stem: ‘hou je geloof geheim! Maar ze is echt verliefd, ze kan niet anders dan met iedereen over Jezus praten.’ Al snel ondervindt ze de gevolgen van haar geloof. De dorpsoudsten beraden zich en komen tot een  eensluidend besluit: dood door steniging. Zijn zus vlucht hals over de kop met drie van haar zes kinderen het dorp uit. Zijn moeder is boos op Khaled en zegt: het is jouw schuld dat mijn gezin uit elkaar ligt!’

Ik zie aan Khaled dat de woorden van zijn moeder haken. Haar woorden haken ook bij mij. Ben ik weleens schuldig verklaard, omdat ik iemand tot Jezus heb geleid?

Eva