Shazia's moeder en stiefvader hebben geen werk en zijn straatarm. Hun enige vaste inkomsten bestonden uit 1000 rupees (omgerekend zo'n negen euro) per maand die Shazia verdiende. Daarvoor moest ze hard werken in het huis van de moslim-advocaat Naeem en zijn gezin. Hoewel ze dag en nacht in dit huis werd vastgehouden kreeg ze er nauwelijks iets te eten; ze moest bedelen om een stukje brood. Volgens buren werd Shazia behandeld als een beest. Ze droeg nauwelijks kleren, ook wanneer het erg koud was, en werd vaak mishandeld. Toch greep niemand in. Toen Shazia's familie haar na veel aandringen vijf minuten mocht spreken, vertelde ze hen dat ze mishandeld werd en dat zowel Naeem als zijn zoon haar ook verkrachtten.

Shazia's familie probeerde haar daarop mee naar huis te nemen, maar Naeem trok haar aan haar haren het huis weer in. Vervolgens kwam hij alleen terug en uitte vreselijke bedreigingen naar Shazia's familie wanneer ze een aanklacht tegen hem zouden indienen. Shazia's ouders schakelden de politie in om hun dochter vrij te krijgen, maar op het politiebureau kregen ze te horen dat het onmogelijk is om een aanklacht tegen een advocaat in te dienen. . . . . .

De lichamelijke toestand van Shazia was op 19 januari jl. zo slecht geworden, dat Naeem haar vrijliet. Haar familie bracht haar direct naar het ziekenhuis, waar ze echter na drie dagen overleed. Een eerste medisch rapport stelt dat ze stierf aan de gevolgen van slagen met stompe en scherpe voorwerpen en ondervoeding. Naeem zocht de moeder van Shazia op en bood haar een geldbedrag van omgerekend 250 euro om de dood van Shazia stil te houden en de begrafenis te kunnen betalen. Haar moeder weigerde, waarop Naeem haar met de dood bedreigde.

Het verhaal over de dood van Shazia deed snel de ronde en leidde tot protesten. Shazia's familie en veel anderen gingen de straat op en eisten gerechtigheid. De media namen het verhaal over en lieten ook zien hoe de politie in eerste instantie geen actie ondernam om recht te doen aan Shazia's nabestaanden. Pas na druk vanuit de politiek en mensenrechtenorganisaties, werd de opdracht gegeven om Naeem en zijn gezin te arresteren en te verhoren. Zij verklaarden in eerste instantie dat Shazia was overleden aan de gevolgen van een val van een trap. Later kwamen ze hierop terug en verklaarden ze dat Shazia krankzinnig, ongehoorzaam en koppig was, waarvoor ze geslagen werd. Op dit moment is het onderzoek nog gaande. Naeem, die eerder president was van de vereniging van advocaten in Lahore, wordt bijgestaan door veel advocaten, die proberen de publieke opinie te beïnvloeden en de rechtsgang te belemmeren.

SDOK kent verschillende schrijnende verhalen van (veelal christelijke) vrouwen en meisjes die net als Shazia als slaven in moslimhuizen leven. Ook komt het veelvuldig voor dat christelijke gezinnen gedwongen in steenfabrieken moeten werken. SDOK ondersteunt in het overwegend islamitische Pakistan onder andere een naaischoolproject, waar christelijke meisjes leren om kleding te maken, zodat ze in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien.